Deze blog is een versie van weiaros.reismee.nl Weia (mama van Sanne) en Anneke (tante van Sanne) zijn gisteren aangekomen in Beijing na (op zijn zachts gezegd) een lange reis. Vrijdag zijn we halverwege de middag met goede moed vertrokken naar Londen, waar we een overstaptijd van anderhalf uur naar het vliegtuig met bestemming Beijing zouden hebben. Het begon op Schiphol al met een half uur vertraging, die al snel opliep naar nog langer. Maar goed, na ongeveer 3 kwartier toch vertrokken, “we halen het vast wel”. Helaas mocht het vliegtuig niet direct landen op Heathrow, dus daar ging ook nog veel vertraging in zitten. Afijn: hoopvol uit het vliegtuig en rennen in de richting van internationale vluchten. Van echt rennen is het niet gekomen, want we liepen al snel vast in een enorme groep mensen…. Wij aan een meneer van Brittish Airways aangegeven dat we nog maar 10 minuten hadden, maar hij gaf laconiek aan “dit probleem hebben al deze mensen”. Even later lieten allerlei mensen hun boardingpas aan een andere medewerker zien en die mochten langs de rij rennen, wij ook gedaan en rennen, maar aangekomen bij een dame om je boardingpas te laten zien kregen we te horen dat we al niet meer mee konden. Het vliegtuig naar Beijing was al vertrokken.. Wat nu? “U gaat naar onze informatie balie, daar zullen ze uw ticket omboeken”. Wij snel erheen, maar het bleek al snel dat daar honderden andere stonden die naar allerlei landen moesten omboeken…. Het bleek dat er een soort windvlagen boven Heathrow waren geweest, waardoor er veel problemen waren. 4,5 uur (!) in de rij. Schuifelend van rijtje naar rijtje naar rijtje. Tegen het eind van de avond waren we aan de beurt en is onze ticket omgeboekt naar zaterdag om 16.40 uur (precies dezelfde vlucht 24 uur later dan gepland). Hup in de bus naar het hotel en eindelijk eten! Rond 1 uur Sanne gebeld, die net wakker was (7 uur Beijing tijd), om ons op te komen halen op het vliegveld. Die vroeg natuurlijk gelijk hoe ik kon bellen vanuit een vliegtuig… Helaas we zitten nog in London, en komen een hele dag later. De volgende dag is het allemaal prima gegaan en zondagochtend kwamen Anneke en ik rond 11 uur uit de douane. Wat een heerlijk weerzien! De eerste hostmum van Sanne had een chauffeur gestuurd en hup naar het hotel. Wat een geweldig hotel hebben we. Vlak bij de Lama tempel in een leuke Hutong (een Chinees wijkje). De mini straatjes van de Hutong zijn overdekt, zodat je lekker buiten kunt zitten. Blandine, een vriendin-aupair van Sanne die meegekomen was om ons op te halen, is gezellig mee wezen lunchen in een Chinees restaurant. En daar snapte we al snel waarom Sanne zo graag wilde dat ik Beijing zou zien. Wat een hysterie rond de tafel met allerlei personeel die je razendsnel bedienen en af en toe iets komt brengen van het bestelde, omdat het klaar is. Soms heb je dus het ene gerecht al na 5 minuten, maar een ander gerecht komt pas 30 minuten later. We bestelde een aantal gerechten van de menukaart, en deelden die dan met elkaar. Iedereen neemt steeds een hapje van elk bordje. Echt super leuk om mee te maken. ’s Middags gelijk naar de Lama tempel, omdat Anneke en ik zolang mogelijk door wilde gaan, om pas in de avond te gaan slapen. De Lama tempel is echt mooi-mooier-mooist. Prachtige gebouwen van hout en kleurtjes. ’s Avonds Peking eend wezen eten in een super chique restaurant (voor Chinese principes dan). Ja…. Sanne vond het heerlijk. Anneke en ik vonden het leuk :) Daarna mochten we eindelijk naar bed. Na meer dan het klokje rond geslapen te hebben, vanmorgen lekker ontbeten in het hotel en op naar Wangfujing waar Sanne al eerder over schreef. De straat met allerlei kraampjes waar je exotische dingen kunt eten: kevers, torren, vogelspin, vleermuis, aap enz. Wij hadden net ontbeten, dus hebben dit overgeslagen…. Maar de geur in zo’n straatje is inderdaad niet uit te leggen, dat moet je ruiken, maar wellicht kun je je er een voorstelling van maken. Daarna een flinke wandeling naar het plein van de Hemelse vrede. Groot! Indrukwekkend om daar te lopen. Voor het avondeten hadden we afgesproken bij de Hostouders waar Sanne nu is, maar die bleken toch een beetje nog niet thuis. Het zou nog wel ff duren voor ze er waren, laat staan het eten allemaal maken…. We hebben toch maar de vrijheid genomen om ergens anders te gaan eten en nog een leuk Chinees marktje te bezoeken. Morgen gaan we met een bus vol toeristen naar de Verboden stad, de tempel van de hemel en het zomerpaleis. Een druk dagje! Niet te laat naar bed, want de bustour start om 7.30 uur! Samengevat: Het is heerlijk om hier bij Sanne te zijn en te zien, ruiken, proeven hoe zij het heeft! Sanne heeft het misschien een beetje van mij, want ook dit is niet echt een kort verhaal geworden :).