Lieve lezers!

Al weer een week niets geschreven, dus ga er maar weer lekker voor zitten, ik zit weer vol verhalen!

Ik begin bij vorige week, na de evaluatie. Ik moet nu dus Christina liedjes leren en leren schrijven en lezen. Vooral dat laatste is vrij lastig als je geen lerares bent, en het kind 3. Daarnaast begon ik bij het begin (zoals het alfabet, tellen etc.) dat kent ze dus allemaal al.. Goed, vol frisse moed begon ik zaterdag met een boekje alfabetdieren. Kende ze dus, dus ik door met wat woordjes proberen te lezen, ik had namelijk al 1,5 minuut der aandacht, een record! Helaas, zodra ze doorhad dat ze wat moest doen begon het gekrijs.. En niet zn beetje ook! Als het dametje begint te gillen, is er geen houden aan, en kan je ook niet meer met der communiceren. Beetje jammer, na 2 minuten stond oma alweer voor mijn neus om der mee te nemen. Dan bedoeld ze het wel goed, en zegt ze dat Chrissy naar me moet luisteren, maar IK bouw op deze manier natuurlijk nooit een band op met het moppie.. Goed, de laatste tijd bedenk ik me ook steeds dat ik in totaal maar 3 maanden bij deze familie ben, dus een 'echte' band, zal er zoiezo al niet in zitten ;). Na oma, kwam vader binnen om het kind te troosten die nogsteeds gilde alsof ik der ondersteboven in een prullebak had gehangen.. Vader nam der mee, en ze was stil. Goed, ik lichterlijk gefrustreerd me er toch bij neer gelegd, zo gaat het hier nu eenmaal! Diezelfde middag in de auto begonnen met het woord Car (auto) te spellen, klapspelletje van gemaakt, helemaal leuk. En raad is? Deze week gaat het STUKKEN beter, en kan ze Car schrijven en herkennen! jeeeeej! Erg blij mee! Ook heb ik 3 vellen met tekeningen gemaakt. 1 van een ijsje met 5 vakjes. Een kroontje met 10 vakjes, en een prinsessenjurk met 20 vakjes. Elke keer als Chrissy haar best doet mag ze nu op het eerste vel een sticker plakken. Bij 5 stickers gaan we een ijsje eten, daarna het volgende vel, dan krijgt ze een kroon, en de laatste een prinsessenjurk bij 20 stickers. Ik vroeg me af of het zou werken omdat ze toch altijd wel krijgt wat ze wilt, maar het werkt verassend goed! Joepie!

Goed, we gaan verder met zondag. Ik had namelijk met Najoi (Franse au pair) afgesproken om naar de Beijing Zoo te gaan met onze host kids. Zij heeft Olivia, een schattig kind van2 jaar oud. Kelly was intens gelukkig met dit plan, en op de heenweg mochten Chrissy en ik zelfs samen, ALLEEN met een taxi! Voordat we weg gingen stopte Kelly nog gauw 1000 yuan in me hand. Ja, 1000. Mijn maandsalaris hier is 750 yuan.. Omgerekend is dit 120euro. Als je naar Blijdorp gaat, met een taxi en entree, kom je een heel eind om 120 euro op te maken, maar de taxi koste 5 euro, en de entree 2 euro.. Daarnaast hadden we zelf lunch mee. Ik heb dus 2 ballonen gekocht voor de dames, een bellenblaas apparaat, en van die vlindervleugels voor op Chrissy der rug, en ik had nog bijna 80 euro over hahaha! Wel echt een hele leuke ochtend gehad, Chrissy had het helemaal naar der zin, en was ZO lief voor Olivia! Der hapjes eten geven, der schoenen aantrekken (dat vertikt Chrissy om bij zichzelf te doen ;). Echt heel fijn om te zien! Helaas werd ze aan het eind van de middag moe, en dan gaat ze al snel weer zeiken en zaniken, hetgeen waar ik erg slecht tegen kan, haha, maar over het algemeen dus een hele leuke ochtend!

Om jullie een beetje een idee te geven hoe verwent Chrissy is, het volgende verhaal. Afgelopen week gingen we even boodschappen doen. Dan moet gelijk ook de hele bups mee (lees: oma, nanny van Liza, Liza zelf, Moeder, Joan, Chrissy en ik). Chrissy en ik hadden ongeveer 5 minuutjes in de speeltuin gespeeld voordat we met de auto werden opgehaald om te gaan. Hup de auto in dus. Ik denk dat Chrissy toen ze de auto uit kwam letterlijk 3 stappen had gezet, en totale paniek in het Chinees brak uit. Chrissy huilde niet of iets, maar oma was van slag, tilde Chrissy gelijk op, en moeder begon te rennen. Ik maar achter Kelly aan gerent, want had geen idee wat er ging gebeuren. Wat bleek; Chrissy had van der vader van die mooie roze schoentjes gehad, met een bandje en bloemetjes. Van die schoentjes die elk meisje op die leeftijd wil. Het punt was dat Chrissy had gezegt dat het een beetje zeer deed bij der hielen. Ja, zouden wij zeggen, das logiesch, je hebt nieuwe schoenen, over 3 dagen zijn je voeten er aan gewent, niets aan de hand. NEEE! STEL JE VOOR! Er moesten DIRECT nieuwe schoenen gekocht voor het kind. De hele schoenen afdeling werd door moeder en oma onderzocht (daarmee bedoel ik dat ELKE schoen uit het schap word gehaal om uitvoerig te onderzoeken of het wel goed genoeg is voor de koningin), en uiteindelijk, na 30 minuten werden er Crocs aangeschaft. Ik heb zelf het idee dat Christina alweer was vergeten dat ze pijnlijke voeten had.. Dit soort dingen zijn soms wel is erg frustrerend om naar te kijken, want ik weet hoe blij wij als kids waren met nieuwe schoenen! Ookal deden ze zeer, je was zo trots op je nieuwe schoenen, dat je ze ECHT niet uit deed, en Christina heeft het niet eens door!

Zitten jullie nog lekker? Ik ben nog niet klaar, we gaan namelijk door met.. De Chinese muur!

Gister ben ik met Gaby (me Nederlandse vriendinnetje), Marje (De nanny die bij haar in huis woont, en de hele dag voor haar host kind zorgt, zegmaarwat Joan bij ons is), en Taylor (Au pair uit Canada) naar de Chinese muur geweest! We hebben hier de agelopen 3 weken stralend mooi weer gehad. Lekkere temeraturen, en strak blauw luchten. Je raad het al.. Gister, een grote, grijze ellende.. Balen!! Het mocht de pret niet drukken, dus hebben we eerst afgespoken op een metro station waarvandaan we de bus moesten pakken. Het ENIGE wat ik die dag moest doen, was een velletje meenemen met het busnummer erop.. Die ben ik dus vergeten (lag denk ik naast me boterhammetjes die ik mee wou nemen, die lagen ook nog thuis..) hahaha, echt weer Sanne hoor! Gelukkig vrij snel een aardige man gevonden die voor de busmaatschappij werkte hier. Dank de Heer dat we Marje bij ons hadden, want die spreekt Chinees! Deze aardige meneer had ons de bus aangewezen, en ging zelf ook mee, zodat hij ons kon laten zien waar we eruit moesten, fijn! Na een dik uur in de bus aangekomen bij de halte, en deze vriendelijke meneer stapte ook uit! Die was namelijk vrij vandaag, en wou ons voor een leuk prijsje wel naar de muur brengen (anders moesten we een taxi of minibusje nemen). TOP! Hup, weer de auto in, en na een kwartiertje waren we er! Helemaal leuk! Allereerst natuurlijk alle souvenir winkeltjes, man, wat verkopen ze weer een troep hier hahaha! Wij zijn lekker doorgelopen, en op de heenweg een kabelbaan naar boven gepakt. Mensen, WAT IS DIT GAAAF! Echt de bom!!! Het is zo bijzonder om op een muur te staan die ZO oud is, en die ZO veel mensen kennen! Echt heeel vet! Erg jammer dat het weer zo slecht was, want de natuur er omheen is ook heel mooi, alleen konden wij er dus niet zoveel van zien. Ach, ik kan (moet ;)) in juni nog een keer, met mama en Anneke! Na een heerlijke lunch (van Gaby) hadden we het wel gezien, en zijn we naar beneden gelopen! Wij zijn echt een beetje de kneuzen van de au pairs in Beijing, dus dit ging met veel gesteun en gepuf hahah! Gelukkig viel het ons ALLES mee, en waren we er eigenlijk zo! Echt een super kicke ervaring rijker!!

Gister had Gaby het er al over dat ze wat geks voelde bij haar kies, het leek wel alsof er een stuk af aan het breken was. Nou denk je misschien 'ach, dan ga je toch naar de tandarts?', dat ligt iets anders, van Gaby is erg bang van de tandarts!! Gelukkig heeft ze toch het lef gehad om vandaag een afspraak te maken (Toppertje he?!) bij de internationale tandarts in Beijing. Ze had gevraagd of ik mee wou komen, en dat mocht van Kelly, dus ik mee. Zo! Maar dat was een beste tandarts! haha, echt vet mooi, ik denk dat ik hier voortaan naar de tandarts wil ;). Gaby deed het echt vet goed! Er bleek inderdaad een hoekje los te zitten, waar de tandarts een nieuwe 'tijdelijke' vulling in heeft gezet, zodat ze in ieder geval haar komende laatste 2,5 week nog kan genieten van Beijing! Gaab kreeg een verdoving en bleef ZO chill, haha ik ben niet bang, maar als ik die prikken in me mond krijg, lig ik altijd te stuiptrekken hahahaha! Ik lekker doorgekletst toen de tandarts bezig was (iets wat voor mij heeel lastig is), en het ging allemaal prima. Wel grappig, want toen we binnen kwamen, was Gaby een beetje bang dat de tandarts net was afgestudeerd. Dus we vroegen op een gegeven moment hoelang ze al tandarts was, dat bleek 24 jaar te zijn! Wij dachten dat ze 26 jaar oud was! Sanne natuurlijk weer vragen hoe oud ze was, bleek ze bijna 50 te zijn met een dochter van 23, muhahahhahaa! Mijn mond viel open van verbazing (Gaby's mond ook, maar die was natuurlijk al open omdat de tandarts bezig was ;)).

Nou liefjes, volgendsmij hebben jullie wel weer ff genoeg om te lezen!

Tot blogs weer, from China with love,

Sunny.

P.s. Het HSS center is bezig een nieuwe familie voor mij te zoeken van 1 juli tot 1 oktober! Spannend!!!! Chengdu (waar ik wel heen wou), word hem helaas niet, maar ik hou jullie op de hoogte!